Melis Rodriges yazdı: Çocuklarımıza sevgiyle sahip çıkalım! | Urla Egemen Haber

logo


06 Temmuz 2019

Melis Rodriges yazdı: Çocuklarımıza sevgiyle sahip çıkalım!

Çocuklarımıza sevgiyle sahip çıkalım!

Melis Rodriges

Ülkemizde birçok çocuk ebeveynleri ya da yakın akrabaları tarafından fiziksel şiddete maruz kalıyor ve uzmanlar bu durumun ileride çocuklarımızın şiddete olan eğilimini arttırdığını söylüyor.

Saldırgan ve öfkeli kişiler fiziksel şiddete başvururlar. Benim anlayamadığım çocuklarımızı disipline etmek için şiddet uygulanıyor ve bunun sonucunda çocuklar yanlış ile doğruyu ayırt edebilmeyi öğreniyor öyle mi? Ben bu zihniyetin var olduğu bir toplumda mı yaşıyorum. Bunlar benim ülkemin insanları mı? Yazık çok yazık…

Uzmanlar yine şiddete maruz kalan çocukların bebeklikten itibaren depresyona girebildiğini ve etkisinin her çocukta farklı belirtiler vereceğini söylüyor. Bunlardan bazıları ise konuşmama, hırçınlık, kızma, bağırma şeklinde görünebildiği…


Ben Melis olarak; bunu kişinin kendine olan güvensizliğine, başarısızlıklarına, komplekslerine bağlıyorum. Eğer hayatın kıyısında kalınmışsa, sürekli olarak  ezildiyse, insan bir yerden sonra kendi yaşadıklarını karşı tarafa da yaşatmaya başlar.  Şiddet ve bağırmak onun için normal bir davranış şekline dönüşmüştür çünkü. Ama düşününce neden vuruyor çocuğuna sizce?

Çünkü o da annesinden ve babasından öyle görmüş. Peki ya anne ve babası? O da aynı şekilde!  Maalesef,  üzülerek söylüyorum ki bu bir kısır döngü..! 

Tam tersi örnekleri mutlaka vardır. ”Ben yaşadım, asla yaşatmam”…

Eğer bu hayatta biraz bir şeyler öğrenebildiysem bu düşünce şekli iki elin  10 parmağını geçmez…

Şiddet son derece yanlış, insanlık adına acınası ve düşünülmesi gereken, aciliyeti olan toplumsal bir sorundur. Çözülemeyen ve çözülmesini minik gözlerinden akan yaşlarla umutla bekleyen çocuklarımız…

Uzmanlar çocuklarınıza karşı kontrolünüzü kaybedeceğinizi hissettiğinizde o ortamdan uzaklaşmamız gerektiğini, derin nefes alarak kendimizi telkin etmemiz gerektiğini söylüyor. 
Kendi deyimimle ”otokontrol” meselesidir bu…

Çocuklarımıza zaman ayırmalıyız. 

Ben mi ne yapıyorum?

”Sarılıyorum, öpüyorum, dokunuyorum, ona doğruyu ve yanlışı tatlılıkla öğretmeye çalışıyorum, sabrediyorum, sık sık onu ne kadar sevdiğimi söylüyorum.” Şımarmasından hiç korkmuyorum. Sevgi şımartmaz, ona aydınlık bir gelecek sağlar, insanı insan yapar, Varsın çok sevdim, değer verdim diye şımarsın…Onun şımarıklığı benim gururu iftiharım demektir..

Unutmayalım ki dayak dayağı, sevgi sevgiyi besler…

Etiketler: » » » »
Share
#

SENDE YORUM YAZ