Regayip Özkan Arslan yazdı: Küçük mutluluklar | Urla Egemen Haber

logo


Regayip Özkan Arslan yazdı: Küçük mutluluklar

Küçük mutluluklar

Yeni bir yıl daha geldi;

Her yıl olduğu gibi sevmedik bu yılı da bu bitsin artık yenisi gelsin diyecek pek çoğumuz. Evet, bazen sevilecek yanı kalmıyor yaşanan yılın. Günlük yaşam, iş, çocuklar, ev, taksit,  ödemeler, sıkıntılar, hastalıklar, kayıplar, acılar, kaygılar, telaşeler, çabuk unutulan küçük mutluluklar…

Artık etrafımızda güzel şeyleri az duyar olduk. Güzel duygular hele, yaşanılması unutulduğundan anlatılması beklenemez oldu. Herkes birbirinden memnuniyetsiz. Aynı havayı soluduğu insanlarla saygı içinde yaşamaktansa sevmek gibi sevmemek gibi kavram karmaşaları ile debelenmekten başka duygusal çarpışmalardan kurtulamayan insanlarla dolmaya başladı yaşamımız. Bırakın herkes birbirini sevmesin, bu doğaya aykırı, ama bir selamı esirgemeyin kendinizden. Yücelirsiniz inanın. İyi niyet, bir tebessüm, bir güler yüz neler kazandırır günlük yaşamınıza. Kendinize saygınlığınız olur en başında. Nedir şu üç günlük dediğimiz dünyada bir merhabaya bu kadar uzak durmalar? Nedir kendinizle alıp veremediğiniz?

Geçenlerde gittiğim yaşlı bakım evi ziyaretinde pek çok göz baktı gözlerimin içine. Pek çoğu uzaktan, pek derinlerden baktı. Baktıkları bendim ama gördükleri değil. Geçmiştelerdi… Bir an tanıdığını düşündü o gözler, bir an kim olduğumu. Tuttu ellerimi, ta geriye belki en geriye gitti ve buldu çıkardı en derinlerden Ata’nın sevdiği şarkıyı başladı söylemeye bizlerle, makamlı ve hatasız, dedik bak çalıyor İzmir Marşı. Sessiz sedasız dünyasında coşku kapladı içini, yansıttı içindeki coşkuyu, başladı yine taa derinden ve yine uzaklara bakarak o coşkuyu. Dedi bırakma beni, korkarım. Dedim bırakmam bak buradayım. İlgiydi istediği, güvendi, var olmanın getirisi yani.

Bir başka göz umut dolu, neşe dolu, şen kahkahalı, mutlulukla söyledi şarkılarını. Bir çift aynı yolda, hep yan yana, yine beraber katıldılar şarkılara. El ele, ibret dolu tablolar çizdiler bizlere. Mavi gözlü güzel bayan, gözünüzdeki ışıltı yaşınıza rağmen hala yanıyorsa kendimize düşeni almalıyız bizde hayattan, gözünüzdeki fer bir yol oldu bana. Sımsıkı tuttuğunuz eşinizin eli; sevgi de saygı da o buluşan ellerinizde biliriz. Kendi adıma çok pay aldım o gün yaşadıklarımdan.

Küçük mutluluklar bizi yaşama bağlar, bir çocuğun eline çizdiğim kalp, korkusuna kapılıp dökeceği gözyaşının akmaması için eline verdiğim bir not, minicik parmaklarına çizdiğim küçük surat, korkusunu bastırması için attığım kahkaha, korkuları ve endişelerinin yersiz olduğunu anladığındaki o panikten normale geçişteki çığlık atışı….

Küçük mutluluklar, çocuklar ile yeniden çocukluğa döndüğümüz o yıllar arasında unuttuğumuz büyük kayıplardır aslında. Yeni yılda beklentilerimizde aynı öyle. Her yeni yıla girerken isteklerimizi sıralar, yılsonunda da bu isteklerimizi bile unutup hep kötü zamanları anımsarız. Sonra bu yıl da kötü geçti der hayıflanırız. Gelin bu yıl bunu yapmayalım. Küçük mutluluklarımızı yaşamımızdaki yerlerine yerleştirip keyfine vararak devam edelim bu yıla. Pozitif olalım, her kötü zamana inat devam eden yaşama gülümseyelim. Yeni yılda sağlığı baş sıraya alarak dileklerimizi sıralayalım ve küçük mutluluklar ile yılı sonlandırmakla noktayı koyalım. Aradaki boşlukları da sizlere bırakalım. Ne dilerseniz o gerçekleşsin.

İyi seneler

Etiketler: » »
Share
#

SENDE YORUM YAZ